Así, sen máis

Que teñen en común este obxecto:

e mais esta publicidade?:

O texto narrativo (III)

Agora que xa sabedes en que consiste un texto narratioçvo, ides elaborar vós un.

Pensade que antes de poñervos a escribir, tedes que realizar un esquema cos seguintes elementos:

- NARRADOR
- PERSONAXES:
                              .Principal ou principais
                              .Antagonista
                              .Secundarios
- LUGAR:
                 .Aberto ou pechado
                 .Real ou imaxinario
- TEMPO:
                  .Externo ou interno
                  .Desde o principio/Á metade do relato/Desde o final
- ACCIÓN:
               .Formulación
               .Nó
               .Desenlace
- QUE VAS DESCUBRIR?
- HABERÁ CAPÍTULOS?
- HABERÁ SUSPENSE
- O FINAL SERÁ ABERTO OU PECHADO?
- QUE PERSONAXES DIALOGARÁN?
- EXPRESIÓNS: 
                            .Espaciais
                            .Temporais
- QUE VERBOS DE ACCIÓN E DE LINGUA VOU EMPREGAR?

A túa próxima tarefa vai ser a de realizar un texto narrativo co seguinte título:

"A análise de sangue"

Lembra que primeiro tes que facer a plantilla. Esta será un borrador que sufrirá modificacións, pero sempre será o teu punto de partida.

O texto narrativo (II)

Narrar -xa o vimos- é contar sucesos reais ou imaxinarios que lles suceden a un ou varios personaxes nun espazo en un tempo determinados.

A narración está presente en moi diversas situacións: prensa, radio, cómics, chistes, anécdotas, cine... No ámbito literario consideramos diversos xéneros ou tipos de narración:

· En verso:

- A epopea que é o relato dos feitos memorables dun pobo ou dun heroe.

- O romance que é un poema narrativo que trata sucesos históricos, lendarios ou

da vida cotiá.

· En prosa:

- O conto é un relato breve cun argumento sinxelo

- A lenda, que é un relato breve no que se mesturan elementos históricos con

fantásticos.

- A novela é unha narración longa con gran abundancia de personaxes e un argumento complexo.

Este é o Romance de DonGaiferos, explica o seu argumento e explica por que se trata dun texto narrativo.

 

I a onde vai aquel romeiro,

meu romeiro, a onde irá?

Camiño de Compostela,

non sei se alí chegará.

Os pes leva cheos de sangue

e non pode máis andar,

malpocado, probe vello!

non sei se alí chegará.

Ten longas e brancas barbas,

ollos de doce mirar,

ollos gazos, leonados,

verdes como auga do mar.

-I a onde ides meu romeiro,

onde queredes chegar?

-Camiño de Compostela,

onde teño o meu fogar.

-Compostela é miña terra

deixeina sete anos hai

relucinte en sete soles

brilante como un altar

-Cóllase a min meu velliño

imoss xuntos camiñar,

eu son trobeiro das trobas

da Virxe de Bonaval

-I eu chámome don Gaiferos

Gaiferos de Mormaltán,

se agora non teño forzas

meu Santiago mas dará.

Chegaron a Compostela

e foron á Catedral,

Ai, desta maneira falou

Gaiferos de Mormaltán:

-Gracias meu señor Santiago

os vosos pés me tés xa,

si queres tirarme a vida

pódesma señor tirar,

porque morrerei contento

nesta santa Catedral.

E o vello das brancas barbas

caíu tendido no chan,

Pechou os seus ollos verdes

verdes como a auga do mar.

O bispo que esto ovíu

alí o mandou enterrar

E así morreu meus señores

Gaiferos de Mormaltán.

Iste é un dos moitos milagres

que Santiago Apostol fai